กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 26 หนีไม่พ้นโทษไม้แดงหนึ่งจ้าง
หวาเฟยเรียกพบ!
คำพูดของไฉ่เยว่ทำให้อันหลิงหรงกับอีกสองคนชะงักค้างอยู่กับที่ในทันใด
ก่อนหน้านี้พวกนางเพิ่งพูดถึงฟูชากุ้ยเหรินที่ถูกหวาเฟยเรียกไปตำหนักอี้คุนอยู่บ่อย ๆ คาดว่าหวาเฟยคงคิดใช้เรื่องนี้ข่มฟูชากุ้ยเหริน
ใครจะคิดว่าหัวข้อสนทนายังไม่ทันจบ ไฉ่เยว่ก็เอาข่าวเช่นนี้มาแจ้งเสียแล้ว
“นายหญิงน้อย ขันทีจากตำหนักอี้คุนรออยู่ข้างนอกเจ้าค่ะ”
ไฉ่เยว่เห็นเสิ่นเหมยจวงยังไม่มีท่าที จึงเอ่ยเตือน
“ข้ารู้แล้ว เจ้าไปบอกขันทีท่านนั้นให้รออีกสักครู่ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้”
เสิ่นเหมยจวงได้สติกลับมา จึงให้ไฉ่เยว่ไปถ่วงเวลาคนจากตำหนักอี้คุนไว้ก่อน ครั้นไฉ่เยว่จากไปแล้ว นางจึงหันไปยิ้มขื่นให้อันหลิงหรงกับเจินหวน “พูดอะไรก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ!”