กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 5 พบฉุนฉางไจ้
อันหลิงหรงนั่งตัวตรงอยู่ในตำหนักข้างตะวันตก มองเป่าจวนที่กำลังวุ่นวายจัดข้าวของให้นาง สีหน้าสงบนิ่งจนผู้ใดก็มองไม่ออกว่าคิดอะไรอยู่
สำหรับเป่าจวนแล้ว ความรู้สึกของอันหลิงหรงซับซ้อนอย่างยิ่ง
ชาติก่อนเมื่อนางเพิ่งเข้าวัง นางกำนัลที่กรมวังจัดให้ก็คือเป่าจวน
อันหลิงหรงยังจำได้ว่า ตอนนั้นนางเพิ่งมาถึงตำหนักเหยียนสี่ ก็ถูกเซี่ยตงชุนเยาะเย้ย โชคดีที่เป่าจวนช่วยพูดแก้ต่างให้นาง จึงรอดพ้นจากความกระอักกระอ่วน
เพราะจุดเริ่มต้นเช่นนั้น อันหลิงหรงจึงมองเป่าจวนเป็นคนสนิทผู้รู้ใจมาโดยตลอด
แม้หลังจากนั้นนางจะไม่ได้เชื่อฟังเป่าจวนทุกเรื่อง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า การที่นางกลายเป็นศัตรูกับเจินหวน ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเป่าจวนคอย “ยุแยงให้แตกคอกัน” อยู่บ่อยครั้ง