กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ชาวผมแดงกับทหารพื้นเมืองรวมกันแล้วมีราวหกร้อยถึงเจ็ดร้อยคน
หวังจินหมิงรู้ดีว่า พึ่งพากำลังคนเพียงเท่านี้ต้านไม่อยู่ จึงรีบจัดตั้งสหายทั้งหลายให้เคลื่อนย้ายไปยังถิ่นฐานบริเวณใกล้เคียง
หย่าลี่ซื่อบุกเข้าถิ่นฐานได้โดยไม่เปลืองแรงแม้แต่น้อย เมื่อมองที่ดินร้อยหมู่โดยรอบซึ่งถูกบุกเบิกที่ดินแล้ว แววตาวูบไหวด้วยความรังเกียจ
“พวกหมิงสมควรตาย จุดไฟเผาให้ข้า เผา เผาพวกมันให้หมด!!”
บ้านเรือนในถิ่นฐานส่วนใหญ่ก่อสร้างด้วยไม้กับหญ้ามุง เพียงโยนคบเพลิงไม่กี่อันเข้าไป ก็ลุกโชนเป็นกองเพลิงโหมกระหน่ำในชั่วพริบตา
ควันดำลอยคลุ้งทั่วค่ายทหาร
เหล่าทหารบุกเบิกทำไร่นาที่กำลังล่าถอยหันกลับไปเห็นค่ายทหารถูกเผา ต่างเดือดดาลไม่สิ้นสุด
ทหารหลายคนขอออกรบ