เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เพื่อเสริมการติดต่อระหว่างเมืองเจ้อหลานเจอกับแผ่นดินชั้นใน ชาวผมแดงจึงก่อสร้างเมืองชื่อคั่นขึ้นบนฝั่งตรงข้ามอีกแห่ง
รุกก็โจมตีได้ ถอยก็ตั้งรับได้
ทว่าปลายเหนือสุดของเกาะเป่ยเสียนเหว่ยมีช่องโหว่เล็ก ๆ อยู่แห่งหนึ่ง ยามปกติที่น้ำไม่ขึ้น ไม่อาจเดินเรือผ่านได้ แต่เมื่อใดที่น้ำขึ้น เรือรบก็ผ่านเข้าไปได้ ที่นั่นก็คือประตูลู่เอ่อร์อันเลื่องชื่อ
ในประวัติศาสตร์ ศึกยึดไต้หวันคืนของเจิ้งเซินก็อาศัยช่วงน้ำขึ้น ออกคำสั่งให้เรือรบผ่านประตูลู่เอ่อร์ มุ่งตรงถึงเมืองชื่อคั่น ตัดเส้นทางถอยของชาวผมแดง
แต่หากจะผ่านประตูลู่เอ่อร์ อย่างน้อยก็ต้องรอลมมรสุมฤดูคิมหันต์มาถึง เมื่อกระแสน้ำหนุนสูง กองเรือจึงจะแล่นเข้าสู่แม่น้ำภายในได้ราวกับปาฏิหาริย์
หากโจมตีซึ่งหน้า ย่อมสูญเสียอย่างหนักแน่นอน