เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ฟางเยว่ก้งแสยะปาก “ฮ่า ๆ หวังกงกง ท่านพูดถูกแล้ว ข้าก็คือพ่อค้าหน้าเลือด แล้วอย่างไรเล่า เงินก้อนนี้พวกท่านจะยืมหรือไม่ยืม? หากไม่ยืม ข้าจะให้สภาการทหารยืมแล้วนะ”
“จางกั๋วจี้หมายตาเงินตำลึงก้อนนี้มานานแล้ว พวกเขาจะนำไปขยายก่อสร้างกำลังทหารม้าออกรบ หากท่านไม่ยืม ก็รอต่อไปเถอะ”
ฟางเยว่ก้งเฝ้าสังเกตการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของหวังเฉิงเอินอย่างเงียบ ๆ แม้ปากจะพูดเช่นนั้น แต่ในใจกลับอยากให้หวังเฉิงเอินรีบยืมเงินไปเสียโดยเร็ว
ฝ่าบาทยังทรงคิดขยายก่อสร้างกำลังทหารม้าไปทำศึกเหลียวตง หากนำเงินออกไปเมื่อใด ก็ไม่รู้ว่าจะยึดคืนได้เมื่อใด ให้เงินแก่หวังเฉิงเอินไปแล้ว หากฝ่าบาททรงถามขึ้นมาอีก ก็โยนความรับผิดชอบให้หวังเฉิงเอินกับโจวจิ่งถงทั้งสองคนเสีย
เท่านี้ก็ไม่มีเรื่องให้เดือดร้อนแล้ว