กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เกาตี้และเถียนฮวาเลี่ยงรายงานตามลำดับว่าพวกต๋าต๋าถอนกำลังออกจากเหลียวซี ข่าวนี้ต้องปลอมไม่ได้แน่
แต่กว่าหลี่กั๋วเจินและคนอื่น ๆ จะได้สติกลับมาก็ใช้เวลาพักใหญ่
“ไม่คิดเลยว่าตัวเอ่อร์กุ่นจะถอนทัพ ฝ่าบาท ควรส่งทหารเข้าประจำการทันที ให้ราษฎรทั่วทั้งใต้หล้ารู้ว่าราชสำนักยึดคืนระเบียงทางเดินเหลียวซีแล้ว” ฟางเยว่ก้งน้ำตาคลอเบ้า
ไม่ต้องพูดถึงว่าดีใจกันเพียงใด
จางกั๋วจี้ หวังจาง และคนอื่น ๆ ต่างฮึกเหิม
มีเพียงจูฉือหล่างที่ดวงตาสองข้างสงบราวน้ำนิ่ง ไม่สะทกสะท้าน: “หึ พวกอ้ายชิงทั้งหลาย การที่พวกต๋าต๋าถอนกำลังไปนั้น อันที่จริงเราคาดการณ์ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว”
“ไม่เช่นนั้น หากถ่วงกันต่อไปแบบนี้ ตัวเอ่อร์กุ่นจะทนไม่ถึงเหมันต์เหน็บหนาวครั้งหน้า”