เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังจากตัวเอ่อร์กุ่นบรรลุฉันทามติกับหงเฉิงโฉวและคนอื่น ๆ แล้ว เขาก็หารือลับกับตัวตั่ว หาวเก๋อ และคนอื่น ๆ ก่อนจะตัดสินใจในท้ายที่สุดว่า จะละทิ้งระเบียงทางเดินเหลียวซี
ให้ไพร่พลจากหนิงหย่วน ซงซาน ซิ่งซาน และจิ่นโจวทั้งหมดมุ่งหน้าไปอี้โจว
หงเฉิงโฉวเห็นว่า การถอนทัพมีขึ้นเพื่อไม่ให้กองทัพหมิงเหนี่ยวรั้งพวกตนเอาไว้เท่านั้น แต่ไม่ได้หมายความว่าจะยอมให้พวกเขาซ่อมกำแพงเมืองจีนที่แม่น้ำต้าหลิง
“อ๋องผู้สำเร็จราชการโปรดวางพระทัย ขอเพียงพวกเราสกัดกั้นทิศทางแม่น้ำต้าหลิงเอาไว้ แผนการร้ายของจูฉือหล่างก็ไม่มีทางบรรลุผล”
แม่น้ำต้าหลิงคือป้อมปราการสุดท้ายที่กองทัพหมิงจะใช้มุ่งขึ้นเหนือ หากตกอยู่ในการควบคุมของกองทัพหมิง และถูกก่อสร้างให้เป็นด่านที่แข็งแกร่งเช่นเดียวกับด่านซานไห่ ก็เทียบเท่ากับบีบคั้นความเป็นไปได้ทั้งหมดที่แคว้นโฮ่วจินจะเข้าด่าน