ตอนที่ 474 การช่วงชิงเชิงกลยุทธ์ของผู้บัญชาการทั้งสองฝ่าย

ตัวตั่วรู้จักอักษรฮั่นไม่มากนัก แต่ยังอ่านคำว่าตัวเอ่อร์กุ่นออก ใต้บังคับบัญชาก็มีขุนนางชาวฮั่นอยู่ไม่น้อย เขายังไม่อวดดีถึงขั้นลอบแกะจดหมายของตัวเอ่อร์กุ่น

จึงได้แต่เปิดประตูเมืองแล้วฝ่าออกไปด้วยความเดือดดาลจนเสียอาการ

ค่ายทหารว่างเปล่า มีขนแกะเกลื่อนพื้น

กระโจมมองโกลเรียงรายเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่เบื้องหน้า เพียงแต่ผู้ที่พักอยู่ข้างในจากไปหมดแล้ว

“ไอ้สารเลวสมควรตาย เผา เผาให้ข้าเดี๋ยวนี้!!” ตัวตั่วโกรธจนยับยั้งไม่อยู่

กระโจมมองโกลทั้งหมดถูกจุดไฟเผาให้สิ้น

กระโจมมองโกลเหล่านี้ล้วนเป็นของที่หม่ากั๋วต้งปล้นมา เดิมควรเผาทิ้งก่อนจากไป แต่เพื่อหลีกเลี่ยงการปลุกพวกต๋าต๋าที่หลับสนิทให้ตื่น จึงเลือกทิ้งไว้

การจุดไฟเผาของตัวตั่วกลับช่วยพวกเขาได้มาก

ควันหนาทึบลอยคลุ้งไปทั่วค่ายทหาร