ตอนที่ 472 แก่นแท้ของสงคราม

"ไม่ต้องตื่นตระหนก พวกต๋าต๋าขาดแคลนเสบียงสิ่งของ ทหารส่วนใหญ่สวมเกราะบุผ้าฝ้าย อีกทั้งพวกเขารู้จักอาวุธปืนดีกว่าชาวตาตาร์ จัดกำลังหน้าเบาหลังหนัก ทหารแถวหน้าอยู่ในกระบวนทัพกระจายตัว วันพรุ่งนี้ถ้าพวกมันมาเย้ยอีก ก็ลองใช้ระเบิดอัสนีสะเทือนฟ้าดู"

เกราะบุผ้าฝ้ายป้องกันกระสุนกลมของปืนคาบศิลาได้ระดับหนึ่ง กองทัพโฮ่วจินถนัดลงจากม้ารบภาคพื้น อีกทั้งเกราะบุผ้าฝ้ายหนากว่า และพวกเขาไม่เหมือนชาวตาตาร์ที่ใช้ทหารม้ากรูกันเข้ามาบุกตะลุยหนาแน่น

จูฉือหล่างไม่ใส่ใจ เป้าหมายทางยุทธศาสตร์ของการมาที่ม่อหนานบรรลุแล้ว การยึดครองด่านซินอันก็เพื่อบรรเทาแรงกดดันที่ด่านซานไห่ แถมยังหยอกล้อตัวเอ่อร์กุ่นให้วิ่งหัวหมุนไปมา

ศึกตัดสินหรือ?

คิดมากไปแล้ว