ตอนที่ 469 หายนะถึงที่สุดแล้ว

หม่าเชาฮวาคาดคะเนว่าถ้าไล่ต้อนโคกลับไปได้สักสองสามพันตัวก็พอใจแล้ว คาดไม่ถึงว่าเส้นทางจากเมืองหลวงถึงหุบเขาหลานอวี้จะเดินทางลำบากผิดปกติ

สาเหตุคือเดินได้ไม่นานก็ต้องหลบทางให้ฝูงม้า จึงจำต้องเดินทางเล็ก

กว่าจะฝ่ามาถึงหุบเขาหลานอวี้ได้อย่างยากลำบาก พอเหลือบมองครั้งแรก หม่าเชาฮวาและเหล่าทหารหญิงก็ตกใจสะดุ้ง

สิ่งที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตานั้น เป็นโคจริงหรือ

คนที่เดินทางมาถึงหุบเขาหลานอวี้มากเกินไป นางต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะพบหวังจาง

“แม่นางหม่า ท่านมาถึงเสียที ข้ารับจดหมายของหงกูแล้ว สภาเสนาบดีจัดสรรให้พวกท่านเรียบร้อย ไม่ทราบว่าท่านพาคนมาเท่าไร” หวังจางกำลังกลุ้มใจที่โคแพะมากเกินไป รีบระบายออกไปชุดหนึ่ง โคแพะที่ตามมาจึงจะลำเลียงเข้ามาได้สะดวก