เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่ออาปู้ไน่ฟื้นขึ้นมา ก็เป็นช่วงสายของวันรุ่งขึ้นแล้ว
ผู้ใต้บังคับบัญชาพาเขาไปสมทบกับกองทหารม้าที่หนีออกไปได้
ผู้คนในเผ่าเจ็ดถึงแปดหมื่นคน เหลือไม่ถึงสามหมื่น โคแพะสูญเสียไปกว่าครึ่ง ม้าเหลือเพียงไม่กี่พันตัว
เมื่อเทียบกับปีก่อน ก่อนศึกม่อหนาน ประชากรเหลือเพียงสามส่วน ความสูญเสียของปศุสัตว์อยู่ที่เจ็ดถึงแปดส่วน พลังอำนาจเหลือเพียงเทียบเท่ากับชนเผ่าเล็กอย่างปาหลินเท่านั้น
“เร็ว รีบไปสมทบกับเคอเอ่อร์ชิ่น!!” ระหว่างหมดสติ อาปู้ไน่ฝันร้ายอยู่ตลอด พอลืมตาก็ตะโกนลั่น ก่อนจะเป็นลมหมดสติไปอีกครั้ง
หม่านจูซีหลี่ ปาต๋าหลี และโม่รื่อฉา ทั้งสามนำผู้คนหลายพันหนีกลับค่ายทหาร เมื่อเห็นค่ายใหญ่ที่มีศพเกลื่อนพื้น ยังนึกว่าตนมาผิดที่
“นี่ นี่มันเกิดอะไรขึ้น”
“หัวหน้า กองทัพหมิงจู่โจมฉับพลันที่ค่ายทหารขอรับ…”