ตอนที่ 456 ฝันร้ายเริ่มต้น

“นะ...นี่มันเรื่องอะไรกัน? เหตุใดทหารม้าของกองทัพหมิงถึงมีปืนใหญ่ด้วย?” หม่านจูซีหลี่มีสีหน้าตื่นตะลึง หากมิใช่เพราะขี่ม้ามาตั้งแต่เล็กจนคว้าเอาไว้ได้ซึ่งบังเหียนม้าศึก เกรงว่าเขาคงตกลงไปเช่นเดียวกับถงกั๋วกังแล้ว

กองทหารม้าเบื้องหน้ามีเสียงร้องครวญครางระงม ม้าศึกล้มลงไม่รู้กี่ตัวต่อกี่ตัว

เมื่อทหารม้าเริ่มบุกตะลุยแล้ว ย่อมมิอาจหยุดได้ ทำได้เพียงติดตามอย่างใกล้ชิดไปกับกองทัพใหญ่ ฝูงม้ากว้างใหญ่ไพศาลยังคงทะยานไปข้างหน้าด้วยแรงเฉื่อย

อาปู้ไน่ ปาต๋าหลี และคนอื่น ๆ ต่างเบิกตากว้าง มโนจิตสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

การระดมยิงปืนใหญ่ระลอกหนึ่งทำให้เสียชีวิตและบาดเจ็บอย่างน้อยกว่าพันคน ชนเผ่าเล็กอย่างชนเผ่าต้าม่านและจาหลู่เท่อ ยังนำคนมารวมกันไม่มากถึงเพียงนี้ด้วยซ้ำ

อีกฝ่ายยิงพร้อมกันเพียงระลอกเดียว ก็กำจัดคนได้เท่ากับสองชนเผ่าแล้ว