เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“แม่ทัพ ราชสำนักไม่เห็นหัวพวกเราเลย ไม่ให้ผลประโยชน์อะไร ได้แต่สถาปนาตำแหน่งลอย ๆ”
“จั่วเหลียงอวี้ไม่เพียงได้เป็นโหว ยังได้รับพระราชทานรางวัลเหรียญเงินและสิ่งของเยี่ยมเยียนปลอบขวัญจำนวนมาก ชัดเจนว่ามองพวกเราเป็นคนนอก” รองแม่ทัพจางเทียนลู่ดูในทางผิวเผินเหมือนผดุงความยุติธรรมให้หลิวเหลียงจั่ว แต่แท้จริงกำลังร้องทุกข์ให้ตนเอง
เขานำทัพยึดฮั่นชวนและสุยโจว ราชสำนักไม่เอ่ยถึงแม้แต่คำเดียว ในทางกลับกัน ใต้บังคับบัญชาของจั่วเหลียงอวี้ ฮุ่ยเติงเซียงและหวังอวิ๋นเฉิงต่างได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์และรางวัล
ใครเปลี่ยนมาเป็นเขาก็กล้ำกลืนความคับแค้นนี้ไม่ได้
“ฮึ ราชสำนักแบบนี้ ไม่เอาก็แล้วกัน แม่ทัพ พวกเราใช้โอกาสที่หลี่รั่วเหลี่ยนยังอยู่หย่งโจว ยึดเซียงหยางเสียเลย” รองแม่ทัพเถียนสงก้าวขึ้นมาหนึ่งก้าว