กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ข่งเสียงหลินชะงักงันเล็กน้อยในแววตา บุรุษหน้าขาวดูคุ้นหน้าอยู่บ้าง “เจ้า... ท่านคือ... เถ้าแก่เว่ย”
“หึ ๆ ๆ เถ้าแก่ข่งช่างจำดีนัก แต่ไม่เคยมีเถ้าแก่เว่ย มีแต่พ่อสามีเว่ยมาตลอด” เสี่ยวเว่ยจื่อคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม
“อ๊ะ เจ้า... ที่แท้เจ้า...” ฟ่านหย่งโต่วใบหน้าซีดเผือด ในใจดังครืน สิ้นหวังถึงขีดสุด
“หึ ๆ ๆ ประหลาดใจมากสินะ ข้าบอกความจริงกับเจ้า ข้าไม่ได้หลอกเจ้า ผู้ซื้อโครยอเป็นเรื่องจริง อ๋องจิ้งหนานก็เป็นเรื่องจริง”
“น่าเสียดาย ทำชั่วมากเกินไป ไม่ว่าเจ้าหรืออ๋องจิ้งหนานเหลวไหลที่เรียกกัน ต่างก็ต้องล้มเหลว ตัวเอ่อร์กุ่นต่อหน้าราชวงศ์ต้าหมิงของข้าก็เป็นแค่ตด”