กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ในดวงตาเกิ่งจ้งหมิงฉายความภาคภูมิใจวูบหนึ่ง “อืม หนีไปก็ช่างมัน สิ่งที่ข้าต้องการคือธัญพืช รีบขนถ่ายสินค้าแล้วบรรทุกธัญพืชขึ้นเกวียนทันที เปิ่นหวังจะเดินทางตลอดคืนไปเข้าเฝ้าท่านอ๋อง”
นี่เป็นการค้าครั้งที่ประสบความสำเร็จที่สุดของเขา
ไม่รู้ว่าเหมาเหมิน พ่อค้าหน้าเลือดผู้นั้น เห็นหินในห้องเรือแล้วจะโมโหถึงเพียงใด
“ไป พวกเราขึ้นเรือไปดูธัญพืชด้วยกัน” เกิ่งจ้งหมิงแทบรอไม่ไหว นำทหารขึ้นดาดฟ้าเรือธง
ซ่างหวยหย่วนนำทางอยู่ข้างหน้า พาเข้าไปในห้องใต้ท้องเรือ
อากาศในห้องเรือค่อนข้างขุ่นมัว กลิ่นหอมของข้าวเปลือกแผ่ปกคลุมไปทั่ว
เกิ่งจ้งหมิงรีบออกคำสั่งให้ทหารหามข้าวเปลือกลงมา แล้วใช้เครื่องเก็บตัวอย่างแทรกเข้าไปในกระสอบธัญพืชด้วยตนเองเพื่อดึงตัวอย่างออกมา