กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ใต้เท้าปาเอ่อร์ถู พวกเราเอาแต่เฝ้าอยู่ด่านซินอัน ไม่มีโอกาสได้ไปสร้างความดีความชอบที่เหลียวตง ช่างน่าอิจฉาเหล่านักรบกล้าที่ได้ติดตามท่านอ๋องยกทัพออกศึกเสียจริง”
หนิวลู่จางจิง ถงเอ่อร์เฮ่อ ในดวงตาเผยความคาดหวังออกมา
“นั่นน่ะสิ น่าเสียดายที่พวกเรายังต้องยืนหยัดรักษาการณ์อีกครึ่งปี อ๋องผู้สำเร็จราชการถึงจะส่งคนไปผลัดเปลี่ยนกำลังรักษาการณ์ อยากให้พวกคนหมิงมาเดินเล่นแถวด่านซินอันของข้าจริง ๆ เช่นนั้นพวกเราก็ไม่ต้องไปถึงเหลียวตงก็สร้างผลงานได้แล้ว” ปาเอ่อร์ถูสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
เขารู้สึกว่าดูเหมือนว่าคงเป็นไปไม่ได้
กองทัพหมิงรบแพ้ซ้ำซาก ถึงแม้พวกมันจะกล้าข้ามกำแพงเมืองจีนมาจริง ๆ ก็คงไม่ผลีผลามมาที่ด่านซินอัน
ที่นี่ห่างจากกำแพงเมืองจีนด่านตระกูลจางโข่วไกลเกินไป