กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“พวกหนีคังสมควรตาย สังหารคนของเรา ปล้นชิงโคแพะของเราไป เหล่านักรบกล้าจงตามข้ามาตอนนี้ ไปสังหารลูกหลานเสือหิวและหมาป่าพวกนั้นเสีย”
เอ๋อหลินเฉินชูดาบม้าขึ้นสูง เอ่ยอย่างฮึกเหิมและเร่าร้อน
“โฮกฮาก โฮกฮาก...”
ชาวตาตาร์บนหลังม้าชูดาบโค้งขึ้น เสียงกู่ร้องเดือดพล่านไปทั่ว
เมื่อเอ๋อหลินเฉินโบกมือใหญ่ครั้งหนึ่ง ทหารม้ากว่าหกพันนายก็ติดตามเขาราวกับลมกรรโชกสายหนึ่ง ไล่กวดไปยังจุดที่กองทัพหมิงปรากฏตัว
ฝุ่นเหลืองฟุ้งตลบ
ที่เอ๋อหลินเฉินพบเจอคือกองกำลังของหลิวเหวินปิ่ง
หลิวเหวินปิ่งปฏิบัติตามคำแนะนำของซุนเหวินฮ่วน ส่งกองทหารม้าขนาดสองพันนายออกไปหลายสาย เพื่อจู่โจมชนเผ่าที่อยู่โดดเดี่ยวโดยรอบค่ายทหารของเอ๋อหลินเฉิน