กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ฝ่าบาท ทรงพระปรีชาสามารถ!” ในหมู่คนนั้น มีเพียงเจิ้งเซินที่น้ำตาคลอเบ้า
เขาหวังนำทัพกองเรือลงหนานหยาง เดินเรือสู่มหาสมุทรตะวันตกมากกว่าผู้ใด
หวงเฟยและเถียนฮวาเลี่ยงในยามนี้ก็ราวถูกจุดไฟ โลหิตเดือดพล่าน
“ดี ฮ่า ๆ ทุกคนลุกขึ้นเถิด การเดินทางพันลี้เริ่มต้นจากก้าวแรก ข้าวต้องกินทีละคำ ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ เจิ้งเซินช่วยเหลือกองทัพเรือฝึกซ้อม ช่วงชิงให้หลังจากสามเดือนออกรบสักครั้ง”
ตีที่ไหน จูฉือหล่างไม่ได้พูด
อากาศแม้หนาวเย็น แต่ภายในใจทุกคนกลับอบอุ่น
“รายงาน ฝ่าบาท ทูตที่มุ่งหน้าไปเกาหลีกลับมาแล้ว”
เรือเร็วลำหนึ่งเข้ามาใกล้ทางนี้
……
หนึ่งเค่อต่อมา ทูตถูกเชิญเข้าห้องเรือ