กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ค่ายใหญ่เฝิงกวงอวี้
เกาตี้กับหลีอวี้เถียนเผชิญหน้ากันคนละฟากแม่น้ำ
“ใต้เท้าหลี เวลานี้ท่านต้องระวังให้ดี ฆ่าม้า แม่ทัพ!!”
“ฮ่า ๆ ท่านแม่ทัพเกา ไม่คิดเลยว่าท่านไปเมืองหลวงมาหนึ่งเที่ยว ฝีมือหมากกลับก้าวหน้าขึ้นมาก กระดานนี้ หลีขอยอมแพ้อย่างหมดใจ” หลีอวี้เถียนประสานมือคารวะ
แม้เกาตี้เป็นนายทหาร แต่ทุกอิริยาบถกลับแฝงกลิ่นอายปราชญ์ “ข้าว่าเป็นใต้เท้าหลีจงใจเสียมากกว่า เกาข้ารู้ดีว่าตัวเองมีความสามารถแค่ไหน ไม่เหมือนบางคนที่หยิ่งยโสลำพอง”
“ท่านทั้งสอง อย่าเถียงกันอีกเลย เมื่อครู่มีสหายมารายงานว่า กัวหยุนหลงและฟางกวงเฉินออกจากเมืองแล้ว ถึงเวลาแล้ว” เฝิงกวงอวี้มองอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ย