กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ฝ่าบาท อู๋ซานกุ้ยอ้างว่าป่วยอยู่ในค่ายใหญ่ ส่งมาเพียงรองแม่ทัพหยางคุนพ่ะย่ะค่ะ!!” วังหย่งหงรีบร้อนกลับมาจากข้างนอก
บนใบหน้าเต็มไปด้วยความจนใจ
จูฉือหล่างหัวเราะหึ ๆ
อู๋ซานกุ้ยช่างเจ้าเล่ห์ราวลิงจริง ๆ
ถึงกับงัดลูกไม้ชุดเดียวกับจูต้าสิ่วมาใช้
ว่ากันถึงที่สุดแล้ว ยังต้องขอบคุณผู้บัญชาการหยวน
คราวนั้น หลังหยวนฉงฮ่วนสังหารเหมาหนาวหลงแล้วกลับเมืองหลวง ก็ถูกฮ่องเต้ฉงเจินเรียกตัวเข้าเมืองหลวงไปสังหาร
ต่อมา จูต้าสิ่วถูกล้อมที่แม่น้ำต้าหลิง จึงจำต้องยอมจำนนต่อชิง หลังจากนั้นเขาก็นำทัพกลับมาปราบความวุ่นวายคืนสู่ความถูกต้อง
นับแต่นั้น ไม่ว่าฮ่องเต้ฉงเจินจะเรียกเขากลับเมืองหลวงอย่างไร จูต้าสิ่วก็หัวเด็ดตีนขาดไม่ยอมกลับ
“หยางคุน ในเมื่อมาแล้ว ก็พบเขาสักหน่อยเถอะ”