กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เจ้า...เจ้าพูดเหลวไหล ใส่ร้ายป้ายสี เปิ่นหวังจะกราบทูลฎีการาชสำนัก ฟ้องพวกเจ้าเป็นข้อ ๆ ตอนนี้เชิญเจ้าจากไปจากจวนอ๋องเดี๋ยวนี้ ไป!!”
“รีบถอนออกไปให้เปิ่นหวังเดี๋ยวนี้” จูจื้อซู่โกรธจนมีควันลอยขึ้นจากรูจมูก ชี้ไปที่กัวเหวินชิ่ง
นี่คือการใส่ร้ายอย่างชัดเจน
เขาก่อกบฏแล้วตั้งแต่เมื่อไร กัวเหวินชิ่งจงใจสาดโคลนใส่ร้ายเขาชัด ๆ
“หึ คนของข้าเห็นที่อำเภอหัวหยางว่าเจ้าระดมออกปฏิบัติการหลายพันคน จับกุมคฤหาสน์ไร่นาของอ๋องหัวหยางแล้ว ยังจะไปโจมตีตัวเมืองอำเภออีก คนของเจ้ายังดักสังหารอ๋องหัวหยางนอกเมือง ท่านอ๋องไม่รู้จริง ๆ หรือ?”
“เจ้า...เจ้าพูดเหลวไหล นี่คือการใส่ร้ายป้ายสี ไสหัวไป ไสหัวออกไป” จูจื้อซู่ไม่เคยถูกดูหมิ่นเช่นนี้มาก่อน โกรธจนกระทืบเท้า