กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ยาฆ่าแมลงคิดหนึ่งร้อยอีแปะต่อที่ดินหนึ่งหมู่ ตระกูลหลิ่วของข้ามีที่ดินสามร้อยหมู่ มิใช่ต้องเสียเงินสามสิบตำลึงเงินหรือ ใจดำเกินไปแล้ว ไม่เอา ๆ”
“มีเงินตำลึงมากถึงเพียงนั้น สู้ระดมคนไปจับแมลงยังจะดีกว่า”
“ชิ ยาอะไรกัน ข้าว่าหลอกลวงชัด ๆ ที่ดินมากมายเช่นนี้ต้องใช้ยาเท่าไร พวกเขาเป็นเทพเซียนหรือถึงเตรียมไว้ล่วงหน้าได้ ต้องเป็นของปลอมแน่!”
“อยากได้เงินจนเสียสติไปแล้วกระมัง ที่ดินหนึ่งหมู่คิดหนึ่งร้อยอีแปะ บ้านข้ามีที่ดินหนึ่งพันหมู่ มิใช่ต้องจ่ายหนึ่งร้อยตำลึงหรือ!”
“หึ ๆ มีแต่พวกซื่อบื้ออย่างหลิวซานโก่วเท่านั้นที่โง่ฉีดยาไปตั้งแต่เมื่อคืน บ้านหลิวซานโก่วมีที่นายี่สิบหมู่ ทั้งที่กำลังจะเจอภัยแมลงแท้ ๆ ฟื้นขึ้นมากลับติดหนี้อีกหกร้อยอีแปะ จุ๊ จุ๊!”