เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“สายลับทหารหลวงรึ ฮึ ตัดหัวเสียก็สิ้นเรื่อง ไม่ต้องรายงาน ข้าจางเฟิ่งเจียวสาบานว่าจะอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันไม่ได้กับทหารหลวง” ดวงตางดงามของหงเหนียงจื่อไหวเล็กน้อย
ในสายตานาง วินัยของทหารหลวงเลวทรามยิ่งกว่าโจรป่าเสียอีก
นางไม่ได้ใช้ชื่อจางเฟิ่งเจียวมาหลายปีแล้ว กระทั่งเอ่ยชื่อนี้ขึ้นมา ตัวนางเองยังรู้สึกไม่คุ้นหูอยู่บ้าง
เมื่อครั้งจั่วเหลียงอวี้ดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่เหอหนาน เขาปล่อยให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเผาบ้าน สังหารคน ปล้นสะดม ล่วงประเวณีสตรี ไม่มีความชั่วใดที่ไม่ทำ
ราษฎรเห็นทหารหลวงก็เหมือนเห็นผี แทบหนีหลบไม่ทัน
เวลานั้นหงเหนียงจื่อติดตามคณะงิ้วท่องยุทธภพ แสดงศิลปะหาเลี้ยงชีพอยู่แถบหนึ่งของอำเภอฉี่ ครั้นพบเจออันธพาลหน้าด้านมาลวนลาม หัวหน้าคณะงิ้วจึงลงมือซัดอีกฝ่ายจนบาดเจ็บ