เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลังหลิวเสวี่ยเจิงกลับไป เขาไม่ได้ไปเมืองหลวง แต่ใช้ชีวิตสำราญอยู่แถบหนึ่งของอิ่งโจวกว่าหนึ่งเดือนแล้ววกกลับมา อีกทั้งยังปลอมราชโองการสถาปนา
ในช่วงนั้น พวกเขายังปลอมหนังสือพิมพ์ต้าถังอย่างต่อเนื่อง ทำข่าวลวงบางส่วนส่งไปถึงมือเกาหย่ง แล้วเกาหย่งส่งต่อให้จางเซี่ยนจง
เมื่อทราบว่าเบี้ยหวัดทหารที่ราชสำนักให้ถูกปล้น คณะทูตถูกสังหาร จางเซี่ยนจงโกรธจนควันพวยพุ่งจากดวงตา
“หลี่จื้อเฉิง โจรชั่ว เปิ่นหวังอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันไม่ได้กับเจ้า ช่างเถอะ ช่างเถอะ เงินตำลึงถูกปล้นไปก็แล้วไป ถึงซีอานเมื่อใด เปิ่นหวังจะให้มันคายออกมาทั้งต้นทั้งดอก”
“ขอแค่ราชโองการสถาปนายังอยู่ก็พอ!!”
สิ่งที่หลี่จื้อเฉิงปล้นไปไม่ใช่เงินตำลึงของราชสำนัก แต่เป็นเบี้ยหวัดทหารของจางเซี่ยนจง หลังได้เป็นอ๋องเซียงหยางแล้ว ต้องทวงความเป็นธรรมให้ได้