กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อู๋เฒ่าขโมยเจ้าเล่ห์ราวกับลิง กำลังแสดงละครอยู่ที่นี่
ในเมื่อเจ้าไม่คิดจะอยู่ในเมืองหลวง เราก็ให้เจ้าฝืนทนไม่ได้
ช่างเถอะ ช่างเถอะ
จูฉือหล่างด่าทออยู่ในใจ แต่ปากกลับยิ้ม แล้วคว้ามืออู๋ซานกุ้ยไว้ “ผ่านบ้านสองครั้งแต่ไม่ยอมเข้า อ้ายชิงอู๋วิ่งวุ่นเพื่อราชการแผ่นดิน เราจดจำไว้ในใจ เมื่อถึงคราวตีหลี่จื้อเฉิงหนีไปได้ เราจะดื่มฉลองอย่างเต็มที่กับอ้ายชิงอู๋ สะใจกันไปเลย”
บรรยากาศสงบกลมกลืนระหว่างขุนนางผู้ภักดีและฮ่องเต้ผู้ปรีชา
จูฉือหล่างเหลือบมองวังหย่งหง
วังหย่งหงรีบส่งสัญญาณมือให้พวกขันทีด้านหลัง ยกสุราเจือจางขึ้นมา
จูฉือหล่างหยิบเองหนึ่งจอก อีกสามจอกที่เหลือส่งให้อู๋ซานกุ้ย ซุนเหวินฮ่วน และกัวหยุนหลง คนละจอก