ตอนที่ 184 เดินทางไปเป็นทูตที่โครยอ

ในช่วงปลายราชวงศ์หมิง ม้าธรรมดาตัวหนึ่งมีราคาราวยี่สิบถึงสามสิบตำลึง ส่วนม้ามองโกลอาจมีราคาถึงแปดสิบถึงหนึ่งร้อยตำลึง ทั้งยังมีราคาแต่หาซื้อไม่ได้

ในสถานการณ์เช่นนี้ การจัดตั้งทหารม้าคงต้องลดความคาดหวังลง ขอเพียงเป็นม้าก็ใช้ได้แล้ว ต่อให้เป็นลาหรือล่อก็ยังใช้บรรทุกสิ่งของได้

กองทัพใหญ่ของหลี่จื้อเฉิงไปถึงที่ใด ก็ปล้นชิงล่อและม้าในพื้นที่อย่างหนักเพื่อนำมาเสริมเติมในกองทัพ

ม้าในซานซี ไคเฟิง และพื้นที่อื่น ๆ แทบถูกปล้นชิงจนหมด โชคดีที่เติงโจว เวยไห่ และพื้นที่แถบนั้นยังไม่ถูกทำลาย

ชาวบ้านในยุคโบราณนิยมเลี้ยงล่อและม้าไว้ใช้บรรทุกด้วยสัตว์เพื่อขนสินค้า ขอเพียงยอมจ่ายเงินตำลึง ก็ยังจัดตั้งกองทหารม้าที่มีจำนวนไม่น้อยได้

หากไม่ไหวจริง ๆ ก็ยังส่งเรือไปเกาหลีได้

ใช่แล้ว เกาหลี!