กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ร่างของหลี่รั่วเหลี่ยนสั่นเทิ้ม เกือบจะยืนไม่มั่น แม้ก่อนหน้านี้จูฉือหล่างจะสถาปนาอู๋เซียงเป็นอ๋อง เขาก็ยังรับการสถาปนาเป็นอ๋องไม่ได้อยู่ดี
อู๋เซียงยังเป็นข้ารับใช้ของราชวงศ์หมิง
จางเซี่ยนจงเป็นกบฏทรยศ
เมื่อข่าวแพร่ออกไป ละอองน้ำลายก็ท่วมตายเขาได้ ถึงเวลานั้นสำนักตรวจการและสภาเสนาบดีย่อมพร้อมใจกันคัดค้าน
“หากรู้เพียงคัดค้าน เราจะต้องการพวกเขาทำไม คนที่คัดค้านต้องเสนอวิธีแก้ก่อน เราพูดมานานแล้ว การคัดค้านโดยไร้สมองเป็นเพียงพวกพ่นน้ำลาย”
“ต้าหมิงไม่ขาดพวกพ่นน้ำลาย สิ่งที่ไร้ประโยชน์ที่สุดก็คือพวกพ่นน้ำลายเหล่านั้น”
“หากหาวิธีแก้ไม่ได้ พวกเขาหุบปากได้ แต่ถ้าจะพ่น ต้องเสนอวิธีแก้ที่ดีกว่าให้เรา”
ในใจหลี่รั่วเหลี่ยนดังตึก หน้าอายุมากแดงขึ้น