ตอนที่ 165 มีความคิดที่กล้ากว่านี้

ในการช่วงชิงในแถบหนึ่งของเมืองหลวง ระหว่างสี่ขุมอำนาจคือ จูฉือหล่าง หลี่จื้อเฉิง อู๋ซานกุ้ย และตัวเอ่อร์กุ่น จูฉือหล่างอ่อนแอที่สุด

หลี่จื้อเฉิงจากไป อู๋ซานกุ้ยไม่แน่ว่าจะยอมสวามิภักดิ์

ตรงกันข้าม เขายังต้องปวดหัวเรื่องยกทัพไปกวาดล้างหลี่จื้อเฉิง

การยกทัพไปปราบโจร ปัญหาใหญ่ที่สุดคือเงินตำลึง

เว้นแต่สมองจูฉือหล่างจะถูกลาตี ถึงจะจัดสรรเงินตำลึงลงไป ให้คนอื่นไปปราบโจรแทนเขา

เก็บไว้ให้ตัวเองเจริญเติบโตไม่ดีกว่าหรือ

ตรึงไว้ให้หลี่จื้อเฉิงอยู่ที่นี่ ชั่วคราวอู๋ซานกุ้ยก็ไม่กล้าผลีผลามเคลื่อนไหว กลับกันสายตาของต้าหมิงทั้งหมดทั้งมวลต่างจับตาดูเมืองหลวง

จูฉือหล่างจิบชาคำหนึ่ง กล่าวต่อ “: หลิวเจ๋อชิง เกาเจี๋ย จั่วเหลียงอวี้ และคนอื่นไม่ได้มุ่งขึ้นเหนือมาช่วยราชสำนัก เพราะพวกเขาเหมือนอู๋ซานกุ้ย ต่างรอ รอให้ราชสำนักกับหลี่จื้อเฉิงตัดสินแพ้ชนะ”