กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
จางกั๋วจี้กับหนีหยวนลู่และกลุ่มขุนนางอาวุโสทั้งหลาย ต่างเบิกลูกแก้วตากว้าง รอเป็นสักขีพยานปาฏิหาริย์
ไม่กี่นาทีต่อมา วังหย่งหงบอกว่าบะหมี่สุกแล้ว หลี่กั๋วเจินยังไม่เชื่อ พอขันทีน้อยเปิดฝาออก บะหมี่ก็สุกจริง ๆ
“มหัศจรรย์จริง ไม่คิดว่าใต้หล้าจะมีบะหมี่แบบนี้ด้วย ท่านจาง ข้าไม่เกรงใจแล้ว ขอชิมคำแรกก่อน!!”
หลี่กั๋วเจินคีบบะหมี่ขึ้นมาชิมคำหนึ่งก่อน จากนั้นพลันสะดุ้ง สีหน้าเปลี่ยนฉับพลัน
“ป๋อเซียงเฉิง เป็นอย่างไรบ้าง บะหมี่อร่อยดีหรือไม่?” ฟางเยว่ก้งเห็นสีหน้าของหลี่กั๋วเจิน รู้สึกไม่ค่อยดี จึงหยั่งเชิงถาม
“ไม่ใช่ รสนี้ไม่ใช่ ข้าขอชิมอีก!!” หลี่กั๋วเจินส่ายหน้าพลางยกชามขึ้น คีบบะหมี่คำใหญ่ยัดเข้าปาก