กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ยากจะยอมรับก็ถูกแล้ว!”
จูฉือหล่างรู้ว่า ขุนนางเฒ่าพวกนี้ถูกแนวคิดศักดินาฉีดยาเบื่อ ไม่ใช่ว่าจะหลุดจากพันธนาการได้ในทันที
แต่ก็ยังดี
พวกเขายอมฟังจูฉือหล่างอธิบาย
"แต่ว่า ท่านขุนนางทั้งหลาย เราอยากถามพวกท่านสักข้อ ราชสำนักที่ทำให้ราษฎรไม่มีแม้แต่ข้าวจะกิน พวกเขาจะยอมรับหรือ"
“เราก็อยากวางท่าสูงส่ง ถือกรงนกเดินเล่นตลาดนัดทุกวัน แต่ความสูงส่งกินแทนข้าวได้หรือ”
“ราชสำนักเปิดโรงแลกเงิน เพื่อสร้างประโยชน์ให้ราษฎร เอาจากราษฎร ใช้กับราษฎร ด้วยเหตุใดจึงปล่อยให้พ่อค้าหน้าเลือดได้เงินตำลึงไปหมด”
“พวกเราไม่เพียงจะเปิดโรงแลกเงิน ยิ่งต้องหล่อเงินตราขึ้นใหม่ ที่ใดมีการค้าขาย โรงแลกเงินของเราก็จะเปิดไปถึงที่นั่น”
“เหล่าไฟง เจ้าคิดว่าอย่างไร”