เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ปืนใหญ่เรือรบคำรามลั่น
ปืนใหญ่ป้องกันเมืองบนเชิงเทินเมืองก็เปิดฉากยิงแทบจะพร้อมกัน
ไพร่พลกบฏฉวงอยู่ห่างจากเชิงเทินเมืองเพียงสองสามร้อยก้าว พอดิบพอดีในระยะสังหารของกระสุนกระจาย
จั่วกวงเซียนนั่งอยู่บนหลังม้า กระสุนปืนใหญ่ลูกหนึ่งเฉียดผ่านหน้าเขาไปอย่างหวุดหวิด พลังจลน์มหาศาลยิงถูกองครักษ์นายหนึ่งที่อยู่ด้านหน้า
พลทหารนายนั้นร้องโหยหวน หมอกโลหิตกระเด็นกระจาย หน้าอกถูกกระแทกจนเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่อย่างเด่นชัด ล้มคว่ำลงกับพื้น
กองทหารม้า ทหาร อลหม่านไปหมด
“เร็ว ฝ่าออกไป รีบถอนกำลัง!!”
หม่าเคอยังจับต้นชนปลายสถานการณ์ของศัตรูไม่ถูก จึงรีบจัดตั้งไพร่พลล่าถอยกลับ
ภายในใจเฮ่อหลานอัดอั้นคับข้องเหลือทน เดิมทีนึกว่าจะจับกุมท่าเรือเทียนจินได้โดยชนะโดยไม่เสียเลือด ใครจะคาดคิดว่าอีกฝ่ายมีการซุ่มโจมตี
จึงรีบร้องเรียกสหายทั้งหลายให้พุ่งฝ่าออกไป