กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“อา...”
ได้ยินว่าองครักษ์เสื้อแพรมา เถียนตุนเกิ่นตกใจสะดุ้ง
ไม่มีใจไปคิดถึงเรื่องสามแสนตำลึงนั้นอีกแล้ว
ห้องรับแขกจวนตระกูลเถียน;
เกาสือหมิงนำพาเจ้าหน้าที่ตงฉ่างกว่าสิบคนเดินเข้ามา ผู้ร่วมบังคับใช้กฎหมายกับเขายังมีองครักษ์เสื้อแพรอีกหน่วยหนึ่ง
ไม่นานนัก เถียนตุนเกิ่นภายใต้การประคองของพ่อบ้านก็เดินกะเผลกมาถึงห้องโถงใหญ่
“เถียนตุนเกิ่นคารวะกงกง”
“โอ๊ะ ท่านพระเชษฐาหรือพระอนุชาของพระมเหสี ท่านทำความเคารพใหญ่โตเช่นนี้ ข้ารับไม่ไหวหรอก!!” เกาสือหมิงถือแส้ปัดฝุ่น คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม
เจ้าหน้าที่ตงฉ่างเบื้องหลังหน้าตึงกันทั้งหมด ในดวงตาซ่อนจิตสังหาร
ทำให้เถียนตุนเกิ่นและคนอื่น ๆ สะท้านหวาดกลัว