กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“มารดามันเถอะ ทำไมมันถึงมีธัญพืชมากขนาดนี้ เถ้าแก่ฟ่าน หากพวกเรากว้านซื้ออีกแปดหมื่นตั้นนี้เข้ามา แล้วเกิดมันปล่อยเสบียงออกมาอีกจะทำอย่างไร” ฉวีอวี๋จงในใจไร้ความมั่นใจโดยสิ้นเชิงแล้ว
อย่างไรเขาก็เป็นเพียงเถ้าแก่ของตระกูลฉวี
ได้ใช้เงินไปแล้วนับสิบหมื่นตำลึง
แปดหมื่นตั้นในยามนี้ อย่างน้อยก็ต้องควักออกมาอีกนับแสน
ชวนให้หวาดหวั่นพรั่นพรึงแท้ ๆ
ฟ่านฉีเองก็ตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นเดียวกัน
“พวกเจ้ากลัวสิ่งใด พวกเราทั้งแปดตระกูลล้วนลงเรือลำเดียวกันแล้ว ธัญพืชของจูฉือหล่างก็แค่สินค้าที่กักตุนไว้ภายหลัง ข้าว่าอย่างมากเขาก็มีแค่แปดหมื่นตั้นนี้เท่านั้น”