ตอนที่ 139 สามแสนตำลึงเท่านั้น

ด้วยฐานคำนวณประชากรมหาศาลของเมืองหลวง ราคายี่สิบตำลึง ก็ยังมีบางคนที่พอซื้อไหวชั่วคราว

เพราะธัญพืชขายเป็นชั่ง หลายบ้านรวมกันเบียด ๆ สักหน่อย ก็ยังพอรวมอีแปะหลายร้อยได้

“ข่าวแม่นยำ ในวังเริ่มลำเลียงธัญพืชออกมาแล้ว คนของพ่อค้าเจ้อเจียงก็ไปถึงแล้ว เถ้าแก่ฟาน หากพวกเราจะกว้านซื้อธัญพืชล็อตนี้ เงินไม่ใช่จำนวนเล็กน้อย” เถ้าแก่ตระกูลฉางพยักหน้าหนัก ๆ ในดวงตาเผยความกังวล

ก่อนหน้านี้สี่หมื่นตั้น พวกเขาแปดตระกูลออกเงินไปเข้าใกล้ห้าหมื่นตำลึงแล้ว

ครั้งนี้ห้าหมื่นตั้น หากกว้านซื้อทั้งหมด ต้องใช้เจ็ดแสนห้าหมื่นตำลึง

แม้แบ่งรับภาระกันแปดตระกูล แต่ละตระกูลก็ต้องออกเก้าหมื่นกว่าตำลึง

หากราคาธัญพืชเพียงสี่ถึงห้าตำลึงต่อหนึ่งตั้นก็ยังดี แม้ถึงตอนนั้นฟื้นฟูราคาเดิม ก็ขาดทุนไม่มาก