กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“พระมาตุลา เราอยากให้เจ้ามองดูว่ากระบี่เล่มนี้แหลมคมหรือไม่”
“วันนั้น เรารับคำสั่งในยามวิกฤต หวังจือซิน หนีจงโจว หวังจือจวิ้น สามคนวางแผนลับก่อกบฏ เราก็ใช้กระบี่เล่มนี้ฟันตัดหัวพวกมัน”
“พระมาตุลาก็ไม่ได้ทำผิดอันใด เราจะฆ่าเจ้าได้อย่างไร ลุกขึ้นได้”
เสียงจูฉือหล่างแหบแห้งเล็กน้อย เก็บกระบี่ยาวเข้าฝัก แล้วหันกายเดินตรงมาที่เถียนตุนเกิ่น
เถียนตุนเกิ่นตกใจจนเหงื่อท่วมตัว “ขอบ, ขอบพระทัยฝ่าบาท!! ไม่ทราบว่าทรงเรียกกระหม่อมมา มีรับสั่งสิ่งใดหรือไม่”
ตอนลุกพรวดขึ้นมาจากพื้น ยังยืนไม่มั่นคงเลย
“พระเชษฐาหรือพระอนุชาของพระมเหสีเถียนพูดเล่นแล้ว เจ้าเป็นน้าชายของอ๋องหย่ง เป็นพี่ชายของไท่เฟยเถียน”