กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“กองทัพพยัคฆ์ทมิฬ ไม่เลว กองทัพพยัคฆ์ทมิฬนี้เราจะสร้างขึ้นใหม่”
“เออ เถียนฮวาเลี่ยง ในเมืองหลวงของเรายังมีคนของกองทัพพยัคฆ์ทมิฬอีกไหม”
แววตาของจูฉือหล่างชะงักงันเล็กน้อย
หลี่จื้อเฉิงกลัวสิ่งใดที่สุด เขาก็จะทำสิ่งนั้น
ในเมื่อกองทัพพยัคฆ์ทมิฬทำให้พวกเจ้าได้ยินชื่อก็ขวัญผวา เช่นนั้นเราก็จะจัดตั้งกองทัพพยัคฆ์ทมิฬ
แม้ตอนนี้พวกเด็กหนุ่มจะยังออกสู่สมรภูมิไม่ได้ชั่วคราว ถึงเวลานั้นพาพวกเขาขึ้นไปยืนบนเชิงเทินเมือง ก็สามารถข่มขวัญศัตรูในทางจิตใจได้
“มี ในตงฉ่างมีเหล่าทหารของกองทัพพยัคฆ์ทมิฬสิบกว่าคน”
เถียนฮวาเลี่ยงกล่าวว่า ตอนที่หลี่เจี้ยนไท่พากองทัพพยัคฆ์ทมิฬไปในตอนนั้น เหล่าทหารไม่กี่คนนี้เพิ่งได้รับบาดเจ็บและถอยจากสมรภูมิมา