ตอนที่ 74 ผู้ลี้ภัยก็เป็นราษฎรของเรา

เมื่อฉีหยวนอู่เอ่ยคำว่า "เริ่ม" ชายร่างใหญ่ผู้นี้ก็พุ่งเข้าใส่เรือนทหารด้วยความเร็วสูง เขาพยายามกอดเสากลมใหญ่แล้วกระโดดขึ้นไปบนคานเรือน

แต่พอเขาเพิ่งกอดเสาได้ กำลังจะกระโดด กลับจับได้ไม่มั่นเลยไถลลงมาแทน

จะขึ้นไปอีกก็ไม่ทันเวลาแล้ว

ต่อมา ทหารคนที่สองและสามทยอยกันลงสนาม ไม่เพราะกระโดดได้ไม่สูงพอก็เพราะกำลังแขนไม่พอ

หลังจากเจ็ดแปดคนล้มเหลวทั้งหมด คนที่เหลือก็ไม่เหลือความกล้าที่จะปีนขึ้นไป

ทันใดนั้นเอง เงาร่างหนึ่งพลิ้วไหวดุจนกหงส์ พุ่งเข้าใส่เสา เหยียบที่เสาหนึ่งครั้ง อาศัยแรงสะท้อนลงบนกำแพงอิฐ แล้วใช้แรงนั้นหวนกลับ เพียงขึ้นลงสองครั้งก็มาถึงใต้คานเรือน

จูฉือหล่างคว้าเสาหลักด้านบนไว้ ตีลังกากลับตัวก็ยืนอยู่บนหลังคา