กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
แรงงานชายฉกรรจ์ที่ร้องขอชีวิตดูอายุสามสิบกว่าปี ไม่ถึงสี่สิบ หน้าตาซื่อ ๆ
ข้าง ๆ ยังมีแรงงานชายฉกรรจ์คุกเข่าอยู่อย่างน้อยห้าคน อายุระหว่าง 20-30 ปี
“ปล่อยพวกเจ้า? ในฐานะหัวหน้าคนงาน พาคนขโมยกินปูนเหลว หากใคร ๆ ก็ทำเช่นนี้ กำแพงเมืองจะซ่อมกันหรือไม่”
“ทหารโจรฉ่วงบุกมาถึงหน้าเมืองแล้ว หากซ่อมกำแพงเมืองไม่ดี โจรร้ายบุกสังหารเข้าไปในเมือง ผู้ที่เดือดร้อนไม่ใช่เพียงคนในครอบครัวพวกเจ้า ราษฎรทั้งเมืองล้วนต้องพบภัย”
“ข้าคิดว่าพวกเจ้ากระทำผิดครั้งแรก ลงโทษด้วยไม้พลองทหารสามสิบครั้ง ก็ถือว่าเมตตาเป็นพิเศษแล้ว หากเป็นไปตามกฎยามศึก ผู้ทำลายกำแพงเมือง ถือว่าสมคบศัตรู โทษสมควรประหาร”
“มา เฮ้ย ตีให้ข้า”