กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เร็ว มีจอมธนู ปกป้องแม่ทัพ!” ไป๋เหวินชางกุมบาดแผลที่เลือดไหลราวสายน้ำ แต่กลับมีความสังเกตเฉียบแหลมอย่างยิ่ง
เขารู้สึกว่ามือปืนฝั่งตรงข้ามไม่ธรรมดา
ตอนนี้ ไป๋กว่างเอินถูกเลือดกระเซ็นเต็มหน้า สภาพยับเยินถึงที่สุด
เสียงปืนไฟดังมา ทำให้เขาสะดุ้งตกใจ
ทหารม้าหลายนายข้างกายพุ่งเข้ามา คุ้มกันอยู่ด้านหน้า
ม้าศึกร้องครวญคราง ไป๋กว่างเอินตกลงไป กระแทกพื้นอย่างแรง เกือบจะสมองกระทบกระเทือน
ที่แท้ จูฉือหล่างเห็นมีคนปกป้องไว้ซึ่งแม่ทัพใหญ่ จึงยิงม้าเสียเลย
ทหารโดยรอบรีบลงจากม้า พยุงเขาขึ้น
“ทุกคน ตามข้ามา!” จูฉือหล่างฉวยจังหวะ อาศัยตอนที่แม่ทัพใหญ่ศัตรูตกม้า รุกออกไปเต็มแนว
ทหารรักษาวังสองนายประกบซ้ายขวา ช่วยเขาบรรจุกระสุน