เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ฝ่าบาท นี่...เรื่องนี้จะดำเนินการอย่างไรหรือขอรับ? แต่ก่อนพวกเราไม่เคยริเริ่มเรื่องเช่นนี้มาก่อนเลย” หวังเจียเยี่ยน เสนาบดีกระทรวงโยธา รู้สึกสับสนอยู่บ้าง
เขากังวลว่า หากทำเช่นนี้แล้ว สำนักอาวุธจะกลายเป็นทรัพย์สินส่วนตัวหรือไม่
หากอาศัยเพียงคำสั่งซื้อจากกองทัพเพื่อหาเงิน แล้วเกิดคำสั่งซื้อไม่เพียงพอขึ้นมา ช่างฝีมือมากมายเหล่านั้นจะทำอย่างไร?
“ใช่แล้ว ฝ่าบาท เรื่องนี้ไม่สู้ชะลอไว้ก่อนหรือ? แต่ก่อนไม่เคยทำเช่นนี้มาก่อนเลย” หนีหยวนลู่ เสนาบดีกลาโหม ก็รู้สึกว่าการทำเช่นนี้ไม่เหมาะสม
ระดับชั้นของบัณฑิต ชาวนา ช่างฝีมือ และพ่อค้า ล้วนถูกกำหนดตายตัวมานานแล้ว
หากเปิดทางเรื่องนี้ขึ้นมา มิเท่ากับจัดขุนนางแห่งสำนักอาวุธเข้าไปอยู่ในแถวของพ่อค้าหรอกหรือ?
หลี่กั๋วเจินและหลี่รั่วเหลี่ยน แม้ไม่ได้ใช้การพูด แต่ก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ดูจะไม่เหมาะสมนัก
“หึ!”
จูฉือหล่างหัวเราะเบา ๆ