ตอนที่ 14 นักโทษประหาร กองทัพฝ่าค่าย

“อา……”

“ฝ่าบาท นักโทษห้าพันคนบั่นทอนทรัพยากรมหาศาล แค่หกร้อยกว่าคนที่องครักษ์เสื้อแพรคุมขัง เดือนหนึ่งก็ต้องกลืนกินธัญพืชหลายสิบตั้นแล้ว”

หลี่รั่วเหลี่ยนพลันชะงักงัน

นี่ยังน้อยอีกหรือ

เรือนจำไม่ขังคน ไม่ดีกว่าหรือ

เขาคิดว่าตนฟังผิด

ไม่คาดคิด;

จูฉือหล่างกลับหัวเราะหึ ๆ “อ้ายชิงหลี่ เจ้าส่งคนไปยังเรือนจำใหญ่ทุกแห่งทันที คุมตัวส่งนักโทษทั้งหมดไปยังค่ายใหญ่ขององครักษ์เสื้อแพร”

“เราจะอภัยโทษทั่วใต้หล้า และจัดตั้งกองทัพฝ่าค่ายที่ประกอบด้วยนักโทษประหาร”

นักโทษล้วนเป็นคนที่เคยก่อเรื่อง ในนั้นไม่ขาดพวกที่สังหารคนจุดไฟเผา สภาพจิตใจในการรบแข็งแกร่งกว่าสามัญชนมาก