ตอนที่ 6 ฮ่องเต้องค์ใหม่ทรงพระปรีชาสามารถ

หวังเฉิงเอินน้ำตาไหลพรากด้วยความซาบซึ้ง "ขอเพียงฝ่าบาทสิ้นเสียงคำสั่ง เหลาหนูยอมสละชีพถวาย ไม่หวั่นแม้ต้องสละชีวิตพ่ะย่ะค่ะ"

จูฉือหล่างพยักหน้า ยามนี้เป้าหมายสำคัญอันดับแรกคือรักษาเมืองหลวงไว้

ทว่าขุนนางในเมืองหลวง ส่วนใหญ่ล้วนเป็นขุนนางกังฉิน กบฏชั่ว

ยามเช้าของวันที่สองหลังฉงเจินแขวนคอตายที่ภูเขาเหมย หลี่จื้อเฉิงก็นำกองทัพใหญ่เคลื่อนทัพเข้าสู่เมืองราชา

เว่ยจ่าวเต๋อมหาเสนาบดีใหญ่แห่งเน่ยเก๋อ เฉินเหยี่ยนมหาวิทยาลัยบัณฑิต นำพาขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊ทั้งปวง ขุนนางกว่าหนึ่งพันคนทำพิธีคำนับสามครั้งโขกศีรษะเก้าครั้งที่ตำหนักอู่ยิง ร้องขอให้หลี่จื้อเฉิงขึ้นครองราชย์

คนพวกนี้วันธรรมดาทำทีเคร่งขรึมมีคุณธรรม พร่ำกล่าวแต่คุณธรรมจริยธรรม จงรักภักดีต่อฮ่องเต้รักชาติ ลับหลังล้วนเป็นข้าน้อยที่ชั่วร้ายสิบประการมิอาจอภัย

หึ ๆ!!

ต่อให้รักษาไว้ไม่อยู่เมืองหลวงจริง ๆ ก่อนที่โจรฉ่วงจะบุกเข้ามา เราก็จะประหารพวกเจ้าให้สิ้นซาก