กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ฝ่าบาท มีผู้พลัดถิ่นจำนวนมากมาถึงนอกเมือง เสนาบดีจางคิดจะเปิดประตูเมืองให้พวกเขาเข้ามา บ่าวเห็นว่าไม่เหมาะสม จึงมาเฝ้าเพื่อขอพระราชโองการ”
หวังเฉิงเอินพาเฉาเจิ้ง ขันทีประจำพระองค์ วิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน
“ต้าปั้น หวังจือซินคิดก่อกบฏ รีบระดมทหารมา กวาดล้างกบฏทรยศพวกนี้เสีย!” เมื่อฉงเจินเห็นหวังเฉิงเอิน ก็ราวกับคว้าฟางช่วยชีวิตได้หนึ่งมวน
หวังเฉิงเอินกับเฉาเจิ้งเห็นสถานการณ์ตรงหน้า ก็เข้าใจทันทีแล้วออกวิ่งทันที
น่าเสียดายที่...
เขาวิ่งจากประตูหย่งติ้งมาถึงตำหนักคุนหนิง เรี่ยวแรงหมดไปนานแล้ว วิ่งได้ไม่กี่ก้าวก็ถูกหวังจือจวิ้นกับพวกไล่ตามทัน
ทั้งสองจึงถูกจับตัว
“หวังจือซิน พวกเจ้าคิดจะทำอะไร รีบปล่อยข้า!” หวังเฉิงเอินโกรธแค้นยิ่งนัก แต่ดิ้นอย่างไรก็ไม่หลุด