กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 1,540 หลุมที่ขุดเอง ความจริงก็คือสิ่งนี้
“เพื่ออะไรกัน?”
นางกำนัลยิ้มพลางส่ายหน้า ก่อนจะยื่นมือออกไปผลัก “รากเหง้าแห่งความโกลาหล” เข้าสู่ความว่างเปล่า
“ครืน!” เสียงดังสนั่นหวั่นไหว แผ่นดินและสวรรค์สั่นสะเทือน
แสงสว่างเจิดจ้าสาดส่องไปทั่ว พระราชวังหยกขาวลอยสูงขึ้นเรื่อยๆ จนถึงจุดสูงสุดของมหาภพหมื่นโลกในชั่วพริบตา
“ฝ่าบาท เชิญเสด็จตามหม่อมฉันมาเพคะ”
นางกำนัลผายมือเชิญ นำหลี่อวี้ก้าวออกจากพระราชวังมายังบันไดหน้าประตู
เถาวัลย์สีเขียวมรกตสั่นไหวไปมาตามดอกไม้ที่บานสะพรั่ง มันเลื้อยตามหลี่อวี้ออกมาที่บันไดด้วยเช่นกัน
เมื่อยืนอยู่บนบันไดและทอดสายตามองลงไป หลี่อวี้ก็ได้เห็นภาพของมหาภพหมื่นโลก
นั่นคือ... ดอกไม้ดอกหนึ่ง!