กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 1,370 แสงศักดิ์สิทธิ์เริ่มหลอกล่ออีกครั้ง
“ถึงเวลาที่ข้าต้องแบ่งภาคจิตวิญญาณลงมาจุติในโลกนี้เสียที”
หลี่อวี้หัวเราะเบาๆ เขาไม่ได้ใส่ใจกับคำตัดพ้อของซอว์รอนที่ว่า ‘คนไม่เท่าสุนัข’ ก่อนจะเบนสายตาไปยังเขตที่พักของเหล่าขุนนางในเมืองแอมเบอร์
“การจะแบ่งภาคลงมาจุติทั้งที ข้าจะปล่อยให้ตัวเองต้องลำบากไม่ได้”
ในยุคกลางที่มืดมนเช่นนี้ ช่องว่างระหว่างขุนนางกับสามัญชนนั้นกว้างใหญ่จนยากจะจินตนาการ
‘สิทธิ์ในคืนแรก’ เคยได้ยินไหม? ยิ่งไปกว่านั้น... แค่เผลอมองขุนนางด้วยสายตาที่ไม่เหมาะสม ก็ถือว่าเป็นการลบหลู่ และอาจถูกสั่งตัดหัวได้ง่ายๆ