กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 1,312 ประโยคที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในโลกบรรพกาล
หลี่อวี้ไม่รู้เรื่องราววุ่นวายเหล่านั้น และถึงรู้เขาก็ไม่คิดจะใส่ใจ
“ออกไปท่องโลกเสียหน่อยก็ดีเหมือนกัน”
ไม่ว่าจะเพื่อตามหา ‘ไอม่วงหงเหมิง’ หรือเพื่อทำความเข้าใจในการบำเพ็ญเพียรของตนเอง มาถึงขั้นนี้แล้ว การเก็บตัวฝึกฝนอยู่แต่ในที่เดิมโดยไม่เปิดหูเปิดตา ย่อมไม่มีทางก้าวหน้าไปได้ไกล
ตอนที่หลี่อวี้บรรลุขั้นแรกของกายาแปรโกลาหล ก็เกิดจากการออกไปสัมผัสโลกภายนอก ได้รับแรงบันดาลใจจากการกำเนิดของหนอนไร้ตา จนตัดขาดจากตัวตนเดิมและกลายเป็นโกลาหลในที่สุด
ตอนนี้หากต้องการ ‘ปราณแปรโกลาหล’ ก็จำเป็นต้องอาศัยการหยั่งรู้เช่นกัน