กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 1,297 กุญแจสำคัญของการแปรปราณสู่โกลาหล... ไอม่วงหงเหมิง?
หลังจากพำนักอยู่ที่ภูเขาฮัวกั่วมาหนึ่งปี หลี่อวี้ก็ตัดสินใจออกเดินทาง
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา สิ่งที่หลี่อวี้คาดการณ์ไว้ว่าจะมีการแทรกแซงจากเหล่ามหาเทพนั้นไม่ได้เกิดขึ้นจริง นอกจากพระยูไลที่แวะมากล่าววาจาเพียงประโยคเดียวแล้ว ก็ไม่มีใครอื่นปรากฏตัวขึ้นอีกเลย
"โชคชะตางั้นหรือ? โลกบรรพกาลแห่งนี้ล้วนอยู่ในกำมือของพวกเจ้า เจตจำนงของพวกเจ้าก็คือโชคชะตา ดังนั้นพวกเจ้าจึงไม่ใส่ใจในการกระทำของข้าเลยสินะ?"
มุมปากของหลี่อวี้ปรากฏรอยยิ้มเย้ยหยัน "ความมั่นใจเป็นเรื่องดี แต่ความลำพองใจย่อมนำมาซึ่งความพ่ายแพ้ กล้าดูแคลนข้า? กล้าเมินเฉยต่อข้า? หึ!"