เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 1,283 การเข้าสิงร่าง และการเข้าสิงร่างอีกครั้ง
“ให้สรรพชีวิตในมหาภพหมื่นโลกเป็นเครื่องสังเวย!”
หลี่อวี้อ้าปากค้าง ไม่รู้จะแสดงสีหน้าเช่นไรดี
มิน่าเล่าผืนดินแห่งนี้ถึงได้เต็มไปด้วยกองกระดูกมหาศาล ที่แท้... การที่ “เทพสูงสุด” ร่วงหล่นลงมา ก็คือการนำมหาภพหมื่นโลกไปเป็นเครื่องสังเวยนั่นเอง!
ทว่า... “เทพสูงสุด” ผู้กุมชะตามหาภพหมื่นโลก ผู้ครองความโกลาหลที่มีระดับสูงกว่าหลี่อวี้ เหตุใดถึงยังร่วงหล่นได้?
ในเมื่อเป็นถึงตัวตนที่แม้แต่แนวคิดเรื่อง “ความตาย” ก็ไม่มีอยู่จริง แล้วเหตุใดถึงยังดับสูญ?
“แม้แต่ตัวข้าในตอนนี้ที่บรรลุเพียงกายาแปรโกลาหล ก็ยังมีคุณสมบัติความเป็นนิรันดร์ หลุดพ้นจากแนวคิดเรื่องความตายไปแล้ว แล้วตัวตนที่ระดับสูงกว่าข้าผู้นี้ ตายลงได้อย่างไร?”
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ... เขาเป็นใคร?
ผู้สร้างกำแพงสีเขียวที่มีหนามแหลม? หรือผู้สร้างระบบกันแน่?
หรือว่า... นี่คือการต่อสู้ระหว่างผู้ครองความโกลาหลสองคน แล้วคนหนึ่งกำจัดอีกคนหนึ่งไป?