กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 1,170 วิธีเข้าสู่ทางโลกนั้นได้ผลจริง
“ไม่ต้องฟังเสียงฝนกระทบใบไม้ในป่าไพร จะมัวกังวลไปไย เดินทอดน่องร้องเพลงไปตามทาง”
“ถือไม้เท้าไม้ไผ่ สวมรองเท้าฟาง เบากว่าขี่ม้า ใครจะกลัว? สวมเสื้อกันฝนท่ามกลางสายหมอก ปล่อยชีวิตไปตามยถากรรม”
ชุดขาวเปลี่ยนเป็นชุดผ้าป่านสีคราม สวมหมวกไม้ไผ่แทนปิ่นหยก ที่เอวแขวนระฆังทองเหลืองใบเล็กที่มีรอยกะเทาะและตราประทับหินสีดำ มือถือกระบี่เก่าคร่ำคร่าที่ขึ้นสนิมเขรอะ หลี่อวี้ บัณฑิตแห่งเมืองฉางเหอ ก้าวเท้าเดินออกจากบ้านไป
เขาเดินไปตามถนนในเมืองเก่า ผ่านเส้นทางสายเล็กๆ ในชนบท มุ่งหน้าไปยังทิศทางของภูเขาต้าชิง
“เห็นไหมล่ะ! ถ้าไม่ตั้งใจเรียนวิชาชีพ ต่อไปเจ้าก็จะเป็นเหมือนเจ้าหลี่อวี้คนนี้!”