เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่หนึ่งพันยี่สิบเก้า ข้าไม่สนใจว่ามดปลวกจะชื่ออะไร
"ตึง! ตึง! ตึง!"
หลังจากดื่มเหล้าไปได้สามจอก ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงระฆังดังขึ้นอย่างเร่งรีบจากนอกหอคอย
"แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน การประลองพนันประจำวันของหอเทียนเป่า ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว!"
เสียงอันนุ่มนวลดังขึ้น ลอยเข้ามาถึงหอคอยที่ฉีเหิงและอีกสองคนอยู่
"การประลองพนันเริ่มแล้วหรือ? เช่นนี้ก็น่าชมยิ่งนัก!"
เป่ยซานไป๋เวยยิ้มพลางลุกขึ้น ยื่นมือปัดเบาๆ บานหน้าต่างด้านหนึ่งของหอคอยก็ค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นสถานการณ์ภายนอก
นอกหน้าต่างคือสวนดอกไม้ที่งดงามและประณีต ในขณะนี้ สวนดอกไม้ที่แปลกตาเบ่งบานสะพรั่ง มีสะพานเล็กๆ และธารน้ำไหล กลับค่อยๆ จมลงสู่ใต้ดิน ไม่นานนัก สวนทั้งหมดก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย บนพื้นดินปรากฏสนามประลองขนาดใหญ่ขึ้นมา
"โฮก..."
"อ๊าก..."